Webinar

RISS – Regionalny Instytut Szkoleń Samorządowych

ul. Grójecka 26/21, 02-301 Warszawa, tel. 690 949 091, fax. 222 442 457, e-mail: biuro@riss.edu.pl

W dniu 11 maja 2021 r. WSA w Łodzi I SA/Łd 214/21 odmówił przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym.

Opodatkowanie paneli fotowoltaicznych, gruntów i budynków

18 października 2021

Aneta Chmielowiec

Aktualności

Zapraszamy na szkolenie 18.10.2021

OPODATKOWANIE PANELI FOTOWOLTAICZNYCH OPODATKOWANIE GRUNTÓW I BUDYNKÓW NALEŻĄCYCH DO PRZEDSIĘBIORCÓW Z UWZGLĘDNIENIEM PROBLEMATYKI ULGI INWESTYCYJNEJ I POMOCY PUBLICZNEJ AKTUALNOŚCI W PODATKACH LOKALNYCH

Pozostałe wpisy

      Dzień dobry
      W dniu 11 maja 2021 r. WSA w Łodzi I SA/Łd 214/21 (uwaga – wyrok nieprawomocny) odmówił przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym. Sąd nie przychylił się do argumentacji organu podatkowego i odwoławczego (przy czym organ podatkowy odmówił ulgi, ponieważ wnioskodawca – podatnik podatku rolnego nie był właścicielem instalacji fotowoltaicznej z uwagi na przewłaszczenie na zabezpieczenie, jakie wynika z zawartej umowy kredytowej. Zgodnie z treścią umowy kredytowej, dopiero po spłacie kredytu, podatnik stanie się właścicielem przedmiotowej instalacji. A to oznacza, że dopiero wtedy można będzie uznać, że inwestycja jest zakończona, a podatnik będzie uprawniony do skorzystania z ulgi).
      Ciekawe tezy sądu administracyjnego:

  • zakup wiąże się najczęściej z uzyskaniem prawa własności, to jednak w niektórych wypadkach prawo własności nie przechodzi od razu na nabywcę. Art. 13 ust. 4 wskazuje co prawda, iż Podatnik traci prawo do odliczenia od podatku rolnego niewykorzystanej kwoty ulgi inwestycyjnej w przypadku sprzedaży obiektów i urządzeń, od których przyznana została ta ulga,
  • powoływane przez organy przewłaszczenie na zabezpieczenie wierzytelności banku z tytułu umowy kredytowej nie jest sprzedażą. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1896 ze zm.) zabezpieczenie wierzytelności banku może być dokonane w drodze przeniesienia na bank przez dłużnika lub osobę trzecią, do czasu spłaty zadłużenia wraz z należnymi odsetkami i prowizją, prawa własności rzeczy ruchomej lub papierów wartościowych. Przewłaszczenie na zabezpieczenie wierzytelności to zatem umowa, polegająca na tym, że dłużnik lub osoba trzecia przenosi własność rzeczy na wierzyciela, który zobowiązuje się względem zbywcy do korzystania z nabytego prawa wyłącznie w zakresie, w jakim jest to potrzebne dla zabezpieczenia wierzytelności, pozostawiając możliwość korzystania z niej przez dotychczasowego właściciela – dłużnika lub osobę trzecią. Celem umowy przewłaszczenia jest zatem jedynie zabezpieczenie wierzytelności i przeniesienie prawa własności tylko na wypadek ziszczenia się zastrzeżonego w umowie warunku, w tym wypadku, gdyby Podatniczka nie spłaciła kredytu. Intencją stron w zakresie dokonanego przewłaszczenia na zabezpieczenie nie jest, jak
    w przypadku umowy sprzedaży, definitywne przeniesienie prawa własności, żadna ze stron nie jest tym tak naprawdę zainteresowana. Przewłaszczenie jest formą zabezpieczenia interesów banku w przypadku braku całkowitej spłaty kredytu przez kredytobiorcę. Podobne stanowisko dotyczące charakteru prawnego umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Lublinie z 13 stycznia 2016 r., I SA/Lu 783/15, orzeczenie prawomocne) i sądów powszechnych (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 17 lutego 2015 r., I ACa 754/14),
  • wbrew twierdzeniu organów, przedmiotowa inwestycja została zakończona, instalacja została zainstalowana, uruchomiona i przyłączona do sieci elektrycznej użytkownika, usługa została zatem wykonana. Podatniczka jest co prawda tylko posiadaczką przedmiotowej instalacji, ponieważ przeniosła jej własność w ramach przewłaszczenia na zabezpieczenie, ale korzysta z niej jak właściciel, poniosła na nią wydatki, ponosi koszty jej użytkowania i konserwacji, nie można zatem skutecznie dowodzić, że nie zakupiła tego towaru czyli nie nabyła instalacji. Zakup został potwierdzony fakturą VAT, usługa została wykonana a nabywca jest w posiadaniu rzeczy. Wniosek organów, że wobec przewłaszczenia na zabezpieczenie do zakupu jednak nie doszło, Podatniczka nie nabyła instalacji, jest zatem nieuzasadniony,
  • ratio legis wprowadzenia instytucji ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym oraz zasada racjonalnego ustawodawcy pozwalają uznać, że przypadek zakupu przez podatnika podatku rolnego towaru bez jednoczesnego uzyskania prawa własności nie bez powodu pozostał poza uregulowaniem ustawowym dotyczącym kryteriów uzyskania ulgi inwestycyjnej,
  • ulgę tę ustanowiono zatem w celu zmotywowania podatników podatku rolnego do podejmowania inwestycji określonych w art. 13 u.p.r. Interpretacja spornego przepisu musi uwzględniać powyższy cel i funkcję przepisu. (por. wyrok WSA w Warszawie z 26 kwietnia 2019 r., III SA/Wa 2427/18, prawomocny, wyrok WSA w Lublinie z 10 stycznia 2018 r., I SA/Lu 921/17,
  • zarówno literalne brzmienie art. 13 ust 1 pkt 2 lit c u.p.r., jak i wykładnia celowościowa tego uregulowania upoważnia do stwierdzenia, że ulga inwestycyjna przysługuje podmiotowi podatku rolnego, który poniósł wydatki na zakup i montaż urządzeń przeznaczonych do wykorzystywania w produkcji rolnej naturalnych źródeł energii, mimo że na skutek przewłaszczenia na zabezpieczenie w umowie kredytowej umożliwiającej dokonanie zakupu i nabycia ruchomości dokonano przewłaszczenia na zabezpieczenie spłaty kredytu. Odmienna wykładnia art. 13 u.p.r. stałaby w sprzeczności z intencją ustawodawcy dotyczącą jego wprowadzenia, zakładającą zwiększenie udziału naturalnych źródeł energii w produkcji rolnej oraz wprowadzałaby nierówne traktowanie podatników, którzy dokonują wydatków ze środków własnych z tymi, którzy dla realizacji promowanych rozwiązań zmuszeni są posiłkować się kredytem,
  • Sąd zwrócił uwagę na utrwaloną linię orzeczniczą, że nie ma podstaw do odmowy przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym, mimo że – w części – inwestycja służyła będzie także do zaspokojenia potrzeb mieszkalnych, niezwiązanych z produkcją rolną; odmawiając ulgi organ musiałby udowodnić, że pozyskiwana energia jest wykorzystywana wyłącznie do celów nieprodukcyjnych, domowych. Takiej tezy organ nie stawiał.

      Opodatkowanie paneli fotowoltaicznych i kwestia ulgi inwestycyjnej będzie przedmiotem najbliższego szkolenia 18 października 2021 r., na które serdecznie zapraszamy.

Redakcja

Link do szkolenia